Dentamigos

Kleinschalige tandheelkundige hulp in Peru

Nieuws

Details
Laatst bijgewerkt op zaterdag, 10 december 2011 16:21
Gepubliceerd op dinsdag, 08 februari 2011 17:26

10 december

Na zeven intensieve jaren werken voor Dentamigos, heeft Hermine Koning afscheid genomen van het bestuur. Vooral door haar inspanningen is het gelukt om dit project zo succesvol te kunnen ontwikkelen. Zij heeft in het begin de contacten gelegd met PLAN International en later zeer intensief contact gemaakt met Dentamigos Peru. Haar niet aflatende ijver en doorzettingsvermogen om elk jaar de afgesproken doelen te kunnen verwezelijken, zullen niet makkelijk worden opgevangen. Wij wensen Hermine heel veel succes met al haar andere activiteiten, zoals haar raadslidschap in Vlaardingen.

Als haar opvolger is Margriet  Welling met open armen ontvangen. Margriet heeft zich laten zien als een zeer gemotiveerde en creatieve vrijwilligster tijdens onze reis in 2010. Zij heeft zich toen en daarna continue bezig gehouden met het efficient en aantrekkelijk maken van voorlichtingsmateriaal en de overdracht ervan. In ons bestuur zal zij de functie van secretaris op zich nemen. Wij wensen haar heel erg veel succes en zijn heel erg blij met haar komst.

Opnieuw heeft Paul van Vugt een schilderij verkocht voor Dentamigos. Het is het werk "De zoektocht".  Het aankoop bedrag is reeds bijgeschreven op onze rekening. Wij danken de gulle koper hartelijk voor deze bijdrage.

1 november

  Per 1 november is onze voorzitter Paul van Vugt voorzitter geworden van DHIN. Deze stichting is de landelijke organisatie, die ontwikkelingswerk op tandheelkundig gebied ondersteunt met materialen en kennis. Voor meer informatie kijk op www.dhin.nl

22 oktober

De hele groep van Dentamigos Holanda is nu weer thuis. Woensdag ochtend hebben we voor de tweede keer de lezing over endodontie gehouden. Nu voor de andere universiteit: Andina. De collegezaal was mooier en professioneler, maar de opkomst minder. Op deze universiteit zijn jongere studenten dan op de universiteit UAP. De presentatie gingen duidelijk wat gemakkelijker en gestroomlijnd. Na afloop waren er een aantal interessante vragen, waar we onze visie op de endodontie mooi naar voren konden brengen. Daarna sloten we ons werkdeel af met een lunch samen met Dentamigos Peru hoog boven Cusco. Na het inpakken van de koffers, moesten we in het hotel nog alle deelnemers certificaten, van de studenten ondertekenen, in totaal meer dan twee honderd.

We bedanken Mattie Steens voor zijn frisse kijk op ons werk, zijn enthousiaste deelname aan het project en fijne contacten met de Peruanen. Het was alsof we al jaren samenwerkten. Hermine bedankt voor haar tomeloze inzet. Zij onderhield bijna onafgebroken de gehele logistiek, de voortgang van het werk, de afspraken met Plan, het ministerie en Dentamigos Peru draaiende. Zonder haar voortdurende vertalingsactiviteiten hadden we nooit kunnen bereiken wat nu lijkt te gaan lukken. Dank!  Frans heeft op een rustige en opbouwende wijze zijn tandheelkundige kennis gebruikt en zijn invloed uitgeoefend op de werkwijze van onze Peruaanse vrienden. we zullen in een latere fase de cijfers over de werkzaamheden nog aan u allen doorgeven.

 

 

18 oktober

Nadat wij gisterenochtend nog een rustig wandelingetje hadden gemaakt rondom Pisaq, veretrokken we weer naar Cusco. Onderweg werden we door de taxichauffeur verzocht uit te stappen en een kleine tien minuten te lopen en zo een politiecontrole te omzeilen. De chauffeur was namelijk niet gemachtigd om buiten Pisaq te rijden. Het bergland  daar was schitterend en dus was t geen straf om dat te doen. In Cusco zochten we de universiteit UAP om aldaar de lezing te gaan geven.  In een bovenzaaltje konden we vrij snel de beamer aan de praat krijgen (een hele opluchting). Na een voorwoord van de directeur van deze universiteit Mario, hield Lady een betoog over de werkzaamheden van Dentamigos, verluchtigd met het filmpje over ons werk, dat afgelopen jaar in vervaardigd voor de tentoonstelling "Say Cheese" in Leiden. Toen was het mijn beurt; De powerpoint presentatie, die Melanie in het Spaans heeft vertaald was duidelijk en Hermine heeft als tolk op toch wel professionele en luchtige wijze mijn verhaal in het Spaans aangeboden. Volgens onze Peruaanse vrienden verliep alles prima. Er werden zelfs enige vragen gesteld en de antwoorden werden op prijs gesteld.  Daarna kregen wee de gelegenheid om met de directeur van de universiteit een gesprek te hebben en konden wij hem vragen mee te gaan werken in ons project. Aangezien deze jonge universiteit zich wil profileren ten opzichte van de andere twee faculteiten en zij de positie van de armen in dit land ter harte gaat, konden we tot overeenstemming komen. De definitieve plannen worden verder uitgewerkt, we komen daar later natuurlijk op terug.

 Vandaag bezochten we met Dentamigos Peru een school on Tipon zo'n 20 km ten zuiden van Cusco. Deze kleine school met 84 leerlingen is verstoken van enig tandheelkundige hulp. Vanwege de beperkte grootte en de prettige onderlinge verhouding tussen de school en DP liggen hier kansen voor een goede samenwerking. Na dit bezoek hielden wij een vergadering tussen de beide Dentamigos in de hacienda van Yolanda van de Berg. Daar analyseerden we het afgelopen week en het gehele project en maakten afspaken voor de nabije toekomst. Daar lieten wij aan DP de opvangruimte zien, die Yolanda v.d.Berg van het Ninos Hotel daar heeft gebouwd. Zij waren zeer onder de indruk van deze hollandse ondernemingsgeest. Kortom weer een nuttige en tevredenmakende dag.

16 okt. zondag in Pisac

 

Na de week hard werken zitten we nu 1000 meter lager in een leuk hotel. Heel warm hier en daarom zit ik middenop de dag (12.15, hier) een berichtje te tikken op een machine waar de helft van de letters ontbreekt op de toetsen, dat wordt dus gokken!

Nog even een verslagje van vrijdag het overleg met Plan en alle anderen. Zoals misschien bekend zijn wij in 2006 begonnen zonder veel structuur. In 2009 is ons project onderdeel geworden van en 3 jarig project van Plan, de diverse dorpen, het ministerie van gezondheid en wij dus.De project Gezonde scholen heeft nu 3 jaar gedraaid en loopt dit jaar af. Vrijdag kregen we een terugblik waar we erg blij van werden. Wat high lights op een rijtje:

-  ouders en kinderen zijn zich meer bewust van het belang van mondgezondheid

- ook staan een tandenborstel en pasta op het lijstje spullen dat kinderen per schooljaar moeten aanschaffen. Dat lukt natuurlijk niet iedereen (het zijn arme mensen) maar het is een begin

- de mondgezondheid is aanzienlijk toegenomen.

- preventie staat nu ook bij he ministerie van gezondheid op de kaart!Melanie jouw naam werd zelfs genoemd!

Daarnaast zijn er nog wat neveneffecten waarvan wij ons niet zo bewust zijn, maar wel leuk om te vermelden. Veel kinderen en ouderen in de dorpen hebben niet zo´n hoge dunk van zichzelf. De voornamelijk Indiaanse bevolking zijn toch tweede rangs burgers. Ook is er niet veel affectie in de gezinnen, het leven is hard en daarvoor is weinig tijd en energie. Door de campagnes twee keer per jaar zijn kinderen wat zelfbewuster geworden, in de zin van: ik durfde naar de tandarts, ik heb niet gehuild en hij noemde me zelfs bij mijn naam! Ook constateerden de mensen van Plan dat ouders soms verdrietig werden als hun kind huilde omdat de behandeling pijn deed. Blijkbaar hebben de ouders toch wel emoties tov hun kinderen en dat is voor Plan weer een winstpunt. Hartverscheurend allemaal en voor ons amper voor te stellen, maaar blijkbaar de realiteit van deze arme mensen.

Daarnaast hebben we gesproken over de toekomst nu het project eindigt: Plan gaat zich langzaamaan terug trekken maar zal ons nog 1 a 2 jaar begeleiden om als zelfstandige groep dit werk te kunnen doen. Daartoe moet er veel beter samengewerkt worden tussen vooral alle Peruanen en dat deel gaat Plan dus begeleiden. Ter plekke zijn er afspraken gemaakt voor een workshop met als doel de samenwerking te bevorden. Mooi toch?

Wij zijnheel tevreden en rusten nu een weekend lekker uit. Morgen de eerste presentatie op een van de universiteiten.

 

 

 

14 oktober; Cachimayo

 

Vandaag opgestaan met een heerlijk zonnetje.  In Cachimayo kregen we de laatste kinderen onder ogen. Ook hier net als we de hele week al constateerden, zijn de jonge kinderen gezegend met de slechtste gebitten. Er moest dus wel weer onderhandeld worden met oma's en tantes om de kinderen zo ver te krijgen dat we tanden en/of kiezen met abcessen mochten trekken. onze overtuigingskracht was meestal voldoende. De oudere kinderen hier in Cachimayo hadden over het algemeen goede tanden en kiezen. Bij iedereen werd nog eens duidelijk gemaakt dat goed poetsen een eerste vereiste is en een fluor applicatie toegepast. Mattie kon niet meer stuk bij de hoofd van de school, nadat hij haar dochter op een rustige en professionele manier van een slechte kies had verlost. Om tien uur was een abrupte onderbreking: een aardbeving oefening.  We moesten allemaal  naar buiten en in een kring gaan staan. Volgens  het evacuatieteam ging alles veel te langzaam, dus de kinderen moeten een volgende keer veel sneller uit de klas zijn. Na deze pauze behandelden we de laatste kinderen en nog wat volwassenen. We namen daarna de tijd om alles heel zorgvuldig in te pakken. in het busje terug hebben we heel wat afgefilosofeerd over het vervolg de komende jaren. We spraken met mensen van Plan en van Dentamigos Peru. Volgender week gaan we proberen definitieve afspraken te kunnen maken. Maar het voorwerk  met deze en gene is zeker zo belangrijk.  In Ninos Hotel hebben we met passen en meten alle kisten, koffers en dozen weer op de vaste plekken gezet. Vanavond gaan we met Plan, de mensen van het ministrie en beide Dentamigos de week afsluiten met de verplichte vergadering en eten op de Plaza de Armas.

Nu al kunnen we zeggen dat deze week heel geslaagd was; zowel het werk, de samenwerking in ons eigen team en met de anderen liep soepel. We hebben gelukkig kunnen constateren dat er in de dorpen een duidelijke tandheelkundige verbetering te zien is. Nu maar hopen dat we volgende week echt stappen kunnen zetten voor een perspectiefvolle toekomst hier.

 

13 oktober Cachimayo

 

Cachimayo is een dorp wat er enigszins wel;varender is dan de andere plekken waar we tot nu toe geweest zijn. Het beschikt over een kunstmestfabriek, die voor werkgelegenheid zorgt en in verband  met de luchtvervuiling ook voor compenserende maatregelen, zoals een school met voorzieningen en een mooie speeltuin. Hier zijn in twee dagen 230 kinderen te behandelen en een onbekend aantal volwassenen. Maar daarover later meer. Voor diegenen, die onze verslagen voor het eerst lezen even een update over onze dagindeling: 7.30 vertrek van het hotel en ditmaal al om 8.15 in het dorp (we zitten wat minder in de buitengewesten). We bouwen onze werkplek op wat altijd even zoeken is. Waar plaatsen we de tafel met materialen, waar de sterilisatie en waar en hoe gaat iedereen zitten, zodat we elkaar zo min mogelijk in de weg zitten. We verblijven nl gemiddeld met 6//7 tandartsen in een schoollokaal. En laat de kinderen dan maar komen. Van 9.00-11.00 werken we onafgebroken en de snelkookpan voor de sterilisatie maakt overuren. We behandelen dan alleen maar kinderen, van klein naar groot, sommige angstig, anderen zonder een kik te geven. En allermaal dolblij met hun knuffel. Dus dank aan alle gulle gevers: we maken vele kinderen erg blij met hun (misschien eerste) speelgoedje. Intussen beginnen de eerste ouders al post te vatten  voor dce behandeling  in de middag. Je moet je op tijd inschrijven ,want  anders is ons middagprogramma supervol: breiende moeders al dan niet met kinderen aan de borst, jongeren met jeans en oude mannen met weinig tanden en bijna allemaal met een hoed of petje op. (die ze dan vergeten af te zetten bij de behandeling). In de ochtend werken we tot 11.00 uur en dan is het pauze. We waren onze eigen thermo vandaag vergeten en kregen koffie van de Peruanen: getver: het was suikerwater met  koffie, maar met een heerlijk broodje (en Hollandse stroopwafel) erbij. Daarna door tot 13.15 ongeveer en dan wacht ons een heerlijke lunch: een plastic bakje met onverwacht lekker eten: kip of ander vlees, dan rijst./aardappelen en wat groente plus een weer mierzoet maisdrankje.En dan weer voort, voort, voort: deze middag was Matiie de kampioen: er waren heel wat lastige extracties en hij haalde alles er zonder problemen uit. Mattie mag blijven!

Zo werken we door tot een uur of 16.00 en zijn dan afhankelijk van de afstand en of we de andere dag ergens anders naartoe moeten rond 17.00 uur thuis. En dan bier! Ik zit dus enigzins beneveld dit stukje te tikken. Zo meteen nog even wat spullen klaarleggen voor morgen, eten en dan weer naar bed of het nachtleven in.

Wat vooral vermeld moet worden is dat we het met elkaar heel gezellig hebben. Er valt geen onvertogen woord, we werken ons het schompes en grappen en grollen zijn niet van de lucht.Morgen alweer de laatste werkdag. Eind van de middag vergaderen en dan met zijn allen uit eten. Kortom: alles helemaal OK hier, ik hoop bij jullie in NL ook.

 

12 oktober: Huacchancay

 

Vandaag naar Huacchancay:probeer dat maar eens uit te spreken! Voor Frans, Paul en mij (en Mattie natuurlijk)een nieuw dorp, waar we door een tandeloze(!) dame werden ontrvangen in een mooi lokaal. Snel hadden we alles weere opgebouwd en hupsakee aan het werk!

 Dit was zo'n dag dat alles klopte: de leraren de kinderen werkten fantastisch mee en zelfs de mensen van Plan kwamen even langs. Zo konden we weer wat ervaringen uitwisselen:lekker buiten, want het zonnetje scheen, zodat meteen de tubes met factor 50 tevoorschijn kwamen. Immers op deze hoogte heb je zo een kleurtje ,maar ook een verbrande kop te pakken.

Op deze school zijnn we nog niet zo vaak geweest, maar het project van Plan werpt zijn vruchten af. Ook hier is in elke klas een poetshoekje en wordt er in elk geval na de pauze (=brood + aangezoete melk) gepoetst. Ook leren de kinderen dat ze hun handen moeten weassen voor het eten en het poetsen. Het is maar goed dat ook dit handen wassen geintroduceerd wordt, want het lijkt alsof er hiet amper notie is van hygiene. De mensen zijn ook erg arm. Op deze school zijn geen uniformen en het ziet er naar uit of de kinderen maar een stel kleding hebben. Alles is vuil en/of gescheurd. Vieze schoenen, en dito voeten. En nu ligt dit dorp nog vlakbij Cusco. Hoe moet het dan wel niet hoog in dde bergen zijn. We durven er niet aan te denken.

Hoe dan ook: we hebben in harmonie met elkaar heerlijk gewerkt, zo'n 110 kinderen behandeld en in de middag een hoop volwassenen. Het is lastig dat je op een gegeven moment tegen de wachtende mensen moet zeggen, dat het genoeg is, dat er geen tijd meer is voor meer behandelingen. De dag is nu eenmaal eindig, maar het geeft soms wel een rotgevoel.

Morgen een nieuwe stek: Cachimayo; waar we de 2 laatste dagen aan het werk gaan.

 
 

11 oktober: 2de dag Pucyura

 

Het is altijd fijn als we 2 dagen op een school werken. Dat scheelt veel werk in opbouwen en afbreken. Al rond 8.15 zaten we dus alweer op onze werkplek, vandaag versterkt met Roanne en Gerda. Heerlijk twee hulpkrachten erbij, want het is voor mij (Hermine) haast geen doen alles op tijd te sterliseren, alle vragen van iedereen te beantwoorden en Frans te assisteren. Roanne dus aan de slag met de snelkookpan en Gerda bij Paul, net als twee jaar geleden. Vandaag kregen we  de wat grotere kinderen, die beduidend betere gebitten hebben. Snoep is pas de laatste jaren in Peru verkrijgbaar en die grote chicos y chicas zijn dus aan het cariesmonster ontsnapt. Het is opvallend dat snoep vele malen goedkoper is dan brood: een brood kost 4x zoveel als een zak snoep. Ouders zijn gauw geneigd hun kinderen snoep te geven: het geeeft een vol gevoel, kost minder en alle kinderen houden van snoep, dus veel win-win, behalve die arme gebitjes dan! Wat veel mensen niet weten (misschien bij ons ook niet! is dat infecties in de mond voor onrust in het hele lichaam zorgen. Kinderen zijn dus vaker ziek, verzuimen de school enz. Nog meer reden om hier vooral veel over te vertellen. Dat doen onze Peruaanse vrienden bij de start van de dag. Ze proberen dan veel ouders te vertellen wat onze komst betekent en vooral wat een gezonde mond voor voordelen voor hun kind, nu en later, biedt. Het gaat dus ook over gezonde voeding en poetsroutine. Sommige ouders zijn geinteresseerd, maar een aantal valt in slaap, ze staan soms al om 4 uur op. We waren vandaag vroeg klaar vanwege de festiviteiten. Zo reden we naar Zurite om de vorderingen in het poetsproject te bekijken. Elke klas heeft nu een poetshoekje en dat zit er afwisselend goed verzorgd en zwaar verwaarloosd  uit. Mooi is dat op de vraag: hoe vaak poets je per dag? iedereen in koor brult: DRIE KEER!! Een enkeling durft zelfs te zeggen dat hij zelfs vier keer per dag poetst. We zijn al blij als het eenmaal daags gebeurt.......

De theorie ziet er dus goed in, nu de praktijk nog. Het is een beetje onduidelijk wie die poetshoekjes gerealiseerd heeft: onze vrienden of de school mbv Plan. We horen het eerste maar vermoeden het laatste.

Als dank voor ons bezoek werden we getrakteerd op vele nationalistische en vaderlandslievende liederen met eerbetoon aan de vlag en veel grote gebaren. En dan moet je ernstig blijven kijken! Morgen naar een school met een onmuitsprekelijke naam. Na morgen weeten we hem vast wel!

10 oktober :eerste dag Pucyura.

Na een jaar is het altijd weer even wennen; andere school en hoe zetten we alles zo handig mogelijk neer met zoveel mensen in een klein lokaal? Telkens ontbreekt er wel iets dat dan te voorschijn getoverd moet worden, zoals nu een gasfles (voor het verwarmen van het water voor de sterilisatie). Allerijl wordt die ingevlogen. Maar improviseren kunnen wij als de beste en als snel hadden wij ons kleine kliniekje weer opgebouwd. Als jongste deelnemer van Dentamigos hebben we Gerber verwelkomd een baby van 7 maanden, zoontje van een van de tandartsen. Zij had geen oppas dus het schaapje was er de hele dag bij.

We hebben vandaag hard gewerkt, en er heel wat kinderen doorheen gejaagd. Er was amper tijd om te eten. Morgen beginnen er festiviteiten op de school vanwege het zoveel jarig bestaan en dan kunnen we daar maar een halve dag werken. Dus alle hens aan dek! Vroeg uit de veren en vroeg aan het werk. Het is leuk om te vertellen dat we bij deze kinderen, waar we al veel vaker geweest zijn duidelijk vooruitgang zien: minder gaten en veel betere mondhygiene. Hoe ra, hoera!

Ook is het nu gewoonte geworden dat aan elke tafel een tandarts uit NL zit samen met een Peruaan. De samenwerking verloopt soepel en taalproblemen spelen haast geen rol meer. De een spreekt wat Engels, de ander wat Spaans en omdat we  ellkaar al lang kennen, hebben we ook een eigen manier van communiceren ontdekt. Weinig bange kinderen deze keer, gewoon lekker op het tafeltje liggen en je laten behandelen, Dat alles zorgde voor een fijne , rustige sfeer.

We kijken terug op een prima eerste dag. Morgen behandelen we kinderen die we vandaag niet gezien hebben en een aantal volwassenen. Dan moeten we wegwezen vanwege het feest. Toch hoeven ons niet te vervelen want we gaan naar Zurite, een dorp waar we een bijzondere band mee hebben. Dentamigos Peru is er een poetsproject gestart en dat gaan we morgen bekijken. We zijn heel benieuwd. Verder hier meer regen dan normaal, alle Peruanen klagen. Het is net het vaderland!

 

9 oktober

 

We zijn er weer op het oude vertrouwde Ninos nest. In eerste instantie nogal wat vertraging op Schiphol, zodat we pas om 20.30 ons hotel binnenliepen, dat is dus hora holandesa 3.30!
Vanmorgen doorgevolgen naar Cusco waar de vrienden ons opwachtten met een steeds groter wordende kinderschare. Natuurlijk heb ik =Hermine gepronkt met de foto's van Jack (sorry voor dit ego-momentje). Met elkaar hebben we het programma voor de komende week doorgresproken en dat ziet er veelbelovend uit. We hebben er weer helemaal zin in. Het weer is normaal: zon, wolken soms een bui en 15 graden. We gaan nu op stap onzed reisgenoot Matiie zoeken, die zich ergens in Cusco'verstopt heeft.En dan op tijd onder de wol, want het tijdsverschil en de grote hoogte is altijd even wennen.

 

Overmorgen op reis

Onze 10de werkreis gaat bijna van start. Zaterdag 10 oktober gaan 'de trossen los' en beginnen we weer aan de lange vliegreis naar Lima. Na een overnachting gaan we zondag door naar Cusco, waar onze Peruaanse vrienden ons opwachten en de eerste vergadering een feit is.

 

Wat is het programma in die 2 weken?

 

- van 10 t/m 14 oktober aan het werk in de bergdorpen

- vrijdag 14 oktober: vergadering met alle betrokkenen

- 15/16 oktober even de stad uit

- 17 oktober: lezing door Paul aan een van de universiteiten, gevolgd door overleg met de uni

- 18 oktober: bezoek aan het ons welbekendeZurite om de voortgang van hun poetsproject te bewonderen

- 19 oktober: Lezing twee door Paul, gevolgd door afscheidslunch met Dentamigos Peru

- 20 oktober, vertrek uit Cusco. We hopen aan het eind van vrijdag 21 oktober gezond en wel weer thuis te komen.

 

Jullie kunnen ons  volgen via de nieuwspagina!

 
 
 
 
 

4 september 2011

 
Alweer een mooie gift!
Gisteren vierden Michiel Koning en zijn Annette hun gemiddeld 50 jaar in dit leven met een geweldig zomers tuinfeest. Als kado vroegen ze aan alle genodigden een bijdrage voor Dentamigos. Deze actie resulteerde in het mooie bedrag van 2500,=. Bedankt Michiel en Annette! We zijn er stil van...
 
Lezing aan twee universiteiten
Intussen is Paul zich druk aan het voorbereiden op een presentatie over enodontologie (over kanaalbehandelingen) aan een van de universiteiten van Cusco.
Het is veel werk, zo'n hele Powerpoint en dat (dankzij Melanie) natuurlijk ook in het Spaans.
Gisteren bereikte ons de vraag of Paul deze lezing ook aan een tweede universiteit wil geven.
En dat gaat hij waarschijnlijk ook  doen, maar wel met in het achterhoofd om (eenmaal in Peru) de uni's een tot actieve inzet tbv Dentamigos te bewegen.
 
Vredesmarkt
Wilt u de crew van Dentamigos eens live ontmoeten: kom dan zaterdag 24 september tussen 11.00 en 16.00 naar de Vredesmarkt in winkelcentrum de Loper in Vlaardingen.
 
 
25 juli 2011
 
Terug van weggeweest?!
Misschien zijn de meeste van onze trouwe lezers weer terug van weggeweest. We hopen dat jullie een fijne zomer hebben gehad met wat zon! Het Dentamigosteam is natuurlijk ook uitgezwermd over allerlei windstreken, maar tussendoor ook hard aan het werk.
Op 8 oktober gaat de volgende werkreis van start. Medereizigers zijn: Paul, Frans, Hermine en als nieuwe collega Mattie Steens. We zijn al bezig met wat voorbereidingen. Bijv.: Paul zal in die twee weken dat wij in Cusco zijn een lezing houden op een van de universiteiten. Hij is daarvoor nu een powerpointpresentatie aan het maken, die later nog vertaald moet worden in het Spaans. Beste een klus, want zoiets doe je natuurlijk niet elke dag. In Peru proberen de Peruaanse collega's een poetsroutine op een van de scholen tot stand te brengen. We hebben begrepen dat dat  niet meevalt: leerkrachten zijn niet altijd gemotiveerd, afspraken zijn lastig te maken enz. Ook hier geldt: de aanhouder wint! Gewoon maar doorgaan en vroeg of laat komt het geplante zaadje tot bloei.
Verder gaan we in september weer op de Vredesmarkt in Vlaardingen ons project promoten en last but not least: op 3 september geeft de broer vcan Hermine samen met zijn Annette een groot feest. In plaats van kadoos vragen ze ieder om een bijdrage voor Dentamigos. Wat een mooi gebaar!
 
Een mooie gift!
Onlangs ontvingen we het bericht dat we een mooie gift tegemoet kunnen zien.
De kinderen van de onlangs overleden mevrouw Lana Engelbrecht- Terlouw hebben ons laten weten dat ze het geweldige bedrag van 350 Euro aan Dentamigos willen schenken ter nagedachtenis aan hun moeder. Mevr Engelbrecht ging vaak op vakantie naar Zuid-Amerika en bezocht op haar reizen meerdere malen Peru. Ze had Peru en haar bevolking helemaal in haar hart gesloten.
We zijn de familie erg dankbaar voor deze gift en zullen het geld goed gebruiken.
 
15 mei
Nog wat gegevens over de campaña dental:
Dentamigos NL en Peru zijn in drie dorpen geweest; namelijk Chachimayo, Pucyura en Huachancay.
Het totaal aantal behandelde kinderen is:565. Er zijn 933 vullingen gemaakt, 143 extracties gedaan en er is bij 218 kinderen een fluoride gedaan.
 
29 april 's avonds
Lezing van Dentamigos voor studenten van de faculteit Tandheelkunde Cusco
 
Na een week hard werken kwam er nog een laatste krachtproef. De samenwerking met de beide universiteiten betekent voor ons participatie bij onze dorpen van de universiteit. daar staat tegenover, dat wij onze actuele kennis door middel van een lezing presenteren aan de studenten aldaar.
Het spits werd afgebeten door André. Hij heeft een presentatie gemaakt over  de hechtmethoden van composiet vulmateriaal, dat ook in Peru veel gebruikt wordt.
Samen met Angelique, Alberto en Boris is de engelse lezing vertaald voor de studenten. Zo hebben André en Boris de lezing uitgesproken; André in het engels en Boris in het spaans.  Na afloop kregen de studenten allen een certificaat van deelneming ondertekend door André.
 
 
29 APRIL
 
 

Laatste werkdag

 

Onze laatste halve werkdag vond plaats op een nieuwe school. Het was een relatief kleine school met ongeveer 110 leerlingen waarvan de bedoeling was dat wij die in één ochtend zouden zien. Gelukkig werden Dentamigos Peru en NL wederom gesteund door enkele behandeltafels van het ministerie en waren er een aantal leerlingen die ochtend niet komen opdagen bij het idee dat de tandarts langs zou komen… Na het klaarzetten van de spullen werden alle tandartsen en assistenten op het grasveld hartelijk verwelkomd door de school. De directeur heette iedereen welkom en sprak zijn dankbaarheid uit voor onze komst. Vervolgens kwam er om de beurt uit elke klas een kind naar voren om een voordracht te geven. Een meisje uit een hogere klas begon met het, met weidse armgebaren, declameren van een gedicht over de liefde voor haar vaderland. Vervolgens was er een jongen die een gedicht voordroeg over school, er werd door een klas een lied gezongen over moeders (wegens aankomede Moederdag) en er was een jongentje die een mooi lied voor ons zong. Na het hartelijke welkom zijn we weer als een goed geoliede machine weer aan de slag gegaan. Aan de gebitten en de kinderen was merkbaar dat er nog niet eerder tandheelkundige hulp was geboden. Er zaten erg veel slechte gebitten bij en de kinderen waren duidelijk veel angstiger dan op de andere scholen. Het jongetje wat aan het begin van de morgen nog zo mooi voor ons had gezongen, Jhon, barstte op de behandeltafel in huilen uit omdat we hem flink onder handen moesten nemen. Veel behandelingen duurden lang, er moest veel gebeuren en in vele gevallen was trekken een probleem. Zo was er ook een meisje bij die vertelde dat haar moeder haar zou slaan als ze een erg rotte tand zou laten trekken. Door de ontbrekende toestemming van ouders hebben we tot onze spijt dus enkele kinderen met zeer rotte en geïnfecteerde tanden naar huis moeten laten gaan. Ook deze keer vonden de knuffels zeer gretig aftrek. Om zelf meer het overzicht te bewaren had Carla het idee om de knuffels bij de uitgang uit te delen na behandelingen, wat erg goed werkte. Toen we aan het einde van de dag vertrokken zagen we her en der kinderen rondlopen met knuffels in de hand of vastgemaakt op de stuur van een fiets. Alleen Jhon keerde ons toen de rug toe en gunde ons geen blik waardig.

 

Voor de lunch was het gelukt om alle kinderen gezien te hebben. En omdat er nog een vergadering en prestentatie s avonds op het programma stonden zijn er geen volwassenen meer behandeld die dag. Na de lunch was er een vergadering met Dentamigos Peru, NL en het ministerie. Hoewel de samenwerking soms erg vruchtbaar en helpend is, zijn er ook spanningen en onenigheden. Omdat een ieder vanuit zijn eigen visie en perspectief praat, verstaat men elkaar soms niet goed genoeg waardoor dan weer onduidelijkheid en onbegrip ontstaat. Daarbovenop moet ook nog eens alles getolkt worden wat het helder krijgen van zaken toch bemoeilijkt. Uiteindelijk toch wel duidelijk afspraken gemaakt en gezamenlijk overeen gekomen dat het een heel mooi project is dat zeker zijn vruchten afwerpt. Er zijn in de afgelopen week ongeveer 650 kinderen gezien!

 
28 April
Dag 4 zou je ' extractie dag ' kunnen noemen.
Uitgestelde extracties van gisteren ivm toestemming ouders en ook veel nieuwe,helaas.
We hebben super hard gewerkt vandaag : 180 kinderen behandeld,met ons Ned. Team en 5 Peruaanse collega,'s.Ik maakte overuren om met de snelkookpan alle hevels en tangen te steriliseren.De oudere kinderen hadden iets betere gebitten dan de kleintjes.Veel kinderen waren erg smoezelig en niet geheel geurvrij.
De warme lunch was weer goed verzorgd ,zoals elke dag,door lokale mensen,die ons typisch Peruaanse gerechten voorschotelen met daarbij maïs limonade of Inca kola.
De stemming was ook vandaag weer prima,mede dankzij de Peruaanse achtergrondmuziek en de door knuffels versierde behandel ruimte.
Alberto liep vandaag met een knuffel slang om zijn nek en had veel bekijks.
Aan het einde van deze toch wel pittige dag hebben we alles wat beter ingedeeld met nieuw gekochte plastic dozen. We hopen zo wat beter overzicht te hebben  van al onze spullen waardoor we sneller kunnen starten op een nieuw locatie .
Morgen naar een nieuwe lokatie. De laatste dag al weer.
's Avonds gaat Andre een lezing geven over adhesieve tandheelkunde op de universiteit. Hier wordt momenteel nog hard aan gewerkt,hetgeen lastig is omdat het in het Spaans moet gebeuren.Samen met Boris ,Giannnina en Elida zitten Andre,Angelique en Alberto hun krachten te bundelen op de binnenplaats van Ninos bij een klaterende fontein.
Het is nu 18.00 uur en we zijn vanmorgen om 6 uur opgestaan..... !
Groet van ons allen,Carla Pilon.
 
27 April
 
Vandaag alweer dag 3.
 
De tijd gaat snel en op naar een nieuwe lokatie.Het dorpje heet Pucyura.
Dit dorpje ligt aan een doorgaande weg in de bergen . Het ritje erheen is prachtig met de mensen aan het werk op het land en druk bezig met de weg. Er wordt volop gebouwd .
De school waar we heen gaan is opgericht door Plan. Er is onlangs een nieuw gedeelte bij gebouwd . Het ziet er netjes uit en hier mochten wij aan het werk. De kinderen zagen alle knuffels langs komen en vonden het prachtig en probeerden alvast wat uit te zoeken. Na het opbouwen van de tafels weer aan het werk.
We zijn met 3 Nederlandse en 4 Peruaanse tandartsen aan het werk geweest deze dag en
hebben ongeveer 100 kinderen en 10 volwassenen behandeld.
De stemming in het team is prima onderling met de Peruaanse mensen en ook wij  Nederlanders hebben het gezellig .
Zo mooi als de school er uit ziet zo armoedig  zien de kinderen er uit die er heen gaan.
Vooral de jongsten hebben vaak erg slechte gebitten en heben nog nooit een tandarts gezien. Veel kinderen waren angstig,maargelukkig hebben we assistent Alberto die met zijn knuffel cavia menig kind laat lachen.....
Ook Angelique en Henk zijn prima assistenten en alle 3 erg bruikbaar met hun kennis van het Spaans.
Kinderen met 5 of meer caviteiten  zijn geen uitzondering !!
Er moet ook veel getrokken worden maar dit wordt in overleg met de ouders morgen gedaan. Op het moment van schrijven is het bestuur druk aan het evalueren hoe het gaat en wat eventueel verbeterd kan worden.
Morgen met mooi weer weer lekker aan het werk.
Groet,Carla.
 
26 April
Tweede werkdag
Een korte samenvatting: een lange en intensieve dag. Net als de eerste dag werden we netjes om half 8 opgehaald bij ons hotel en gingen we dit keer zonder omwegen naar Cachimayo. Daar aangekomen konden we vrijwel direct aan de slag omdat alle materialen nog uitgestald stonden van die dag ervoor. De hele ochtend tot de lunch hebben Dentamigos NL en Dentamigos Peru alle overige klassen behandeld die de dag ervoor nog niet aan de beurt waren geweest. Net als eerdere keren zaten er hele dappere kinderen bij en kinderen die verlamd raakten van angst en alle gradaties daar tussenin. Voor een groot deel konden we de kinderen zelf geruststellen en voor de zwaardere gevallen kwam één van de dames van Dentamigos Peru ons patiëntje bijstaan met uitleg en geruststellende woorden. Dit leidde uiteindelijk vaak dan nog wel tot een succesvolle behandeling. Enkele keren werd ervoor gekozen om niet alle gebreken aan het gebit in één keer te verhelpen, maar om het patiëntje een succeservaring op te laten doen met bijvoorbeeld het pijnloos vullen of trekken van een tand. Opvallend was het dat de iets oudere kinderen, die al eerder in aanraking zijn gekomen met tandheelkundige zorg, vrij goede gebitten hadden in vergelijking met hun jongere schoolgenootjes. Er is dan ook nadrukkelijk aandacht besteed aan voorlichting en preventie, zowel in het klaslokaal als op het behandelbankje. Over het geheel genomen is er afgelopen dagen veel meer gevuld dan getrokken. Halverwege de dag ontvingen we nog bezoek van twee docenten aan de universiteit (van preventieve tandheelkunde) die zeer veel interesse toonden in de activiteiten van Dentamigos. Met hen konden we ook goed onze ongenoegen en gevoel van onmacht delen betreffende de altijd aanwezige snoepkraampjes op het schoolplein.
Ook dit jaar bleek de grote knuffel inzamelactie een groot succes! Hoewel wij aanvankelijk wel onze twijfels hadden over hoe blij een kind van 10 jaar zou zijn met een knuffel, werd het tegendeel ons overduidelijk. De knuffels waren razend populair en vonden gretig aftrek. In het begin hielden wij allen vast aan het principe van één knuffel per persoon zonder zelf uitkiezen. Al snel echter bleken de knuffels ook een wondergoed onderhandel middel om kinderen op de tafel te krijgen. Of deze benadering nu helemaal pedagogisch verantwoord is weet ik niet, maar het werkte wel. Zelfs de volwassen die we later op de dag behandelden werden achteraf graag beloond met een knuffel (al waren deze dan wel bestemd voor hun kinderen). Na onze lunchpauze waren de docenten van de school aan de beurt gevolgd door enkele ouders van kinderen die we eerder al behandeld hadden. De behandelingen gingen door tot half 5 waarna we moe maar voldaan konden instorten in het hotel.
Aankomst en eerste werkdag
De eerste ontmoeting van ons gezelschap vond dit keer pas plaats bij het seal apparaat op Schiphol. Op twee nieuwkomers na kende iedereen elkaar al van 2,5 jaar geleden. Dankzij piloten zonder grenzen mocht Dentamigos 69 kilo extra meenemen waardoor alle ingezamelde knuffels zonder problemen aan boord kwamen. Na een voorspoedige vlucht werden we in Lima opgehaald en veilig afgeleverd bij het hotel van Toon. De volgende ochtend stond onze doorreis naar Cuzco op het programma. Voor deze vlucht echter hadden we geen toestemming voor extra bagage en dat terwijl wij als groep een flink aantal kilo overbagage bij ons hadden. Gelukkig was een niet nader te noemen persoon uit ons gezelschap (André!!) zo inventief en behulpzaam om de weegschaal enigszins met zijn voet lichtjes te ondersteunen. Enfin, alle bagage dus zonder problemen aan boord. In Cuzco aangekomen werden we opgewacht door een aantal leden van Dentamigos Peru waarvan enkelen ook hun baby’s hadden meegenomen om ons te verwelkomen. Na de eerste bijeenkomst in het vertrouwende Niños Hotel werden eerst de aanwezige materialen geïnventariseerd en geordend. Vervolgens was er even gelegenheid om de, voor sommige onbekende, stad te verkennen, lekker te eten en vervolgens massaal finaal in te storten.
De volgende dag werden we netjes zoals afgesproken om half 8 opgehaald door een luxe bus om ons te vervoeren naar de eerste werkplaats. Na de nodige omzwervingen (logistiek gezien bleek het allemaal niet optimaal geregeld te zijn) kwam ons gezelschap enige tijd later aan op onze eerste bestemming: Cachimayo. Hier werden wij met veel enthousiasme onthaald. De leerlingen van deze school stonden klaar op het schoolplein met zelfgemaakte spandoeken met welkomstteksten en tandheelkundige wijsheden. Er werd een toespraak gegeven om ons te verwelkomen en de leerlingen zongen een lied. Zelfs de burgemeester kwam nog even langs om zijn dank en waardering voor Dentamigos uit te spreken. De directrice van de school had de daarvoor aangewezen ruimte al klaar laten maken met de benodigde tafels, stoelen en teilen. Nadat Dentamigos NL en Peru alle spullen netjes hadden uitgesteld konden de behandelingen beginnen. Alle leerlingen stonden netjes klaar in een rij buiten het lokaal met elk een ingevuld formulier waarop we moesten aangeven wat behandeld was. Dentamigos NL bemande 3 behandeltafels en Dentamigos Peru 4 tafels. De behandelingen verliepen over het algemeen voorspoedig hoewel er uiteraard wel enkele zeer angstige kinderen tussen zaten. De extracties werden net als voorgaande jaren zo veel mogelijk beperkt en het streven was om ieder kind ook met fluoride te behandelen. Rond het moment van de lunchpauze waren alle kinderen die voor die dag gepland stonden, gezien en volgden er nog enkele, hoewel niet veel, volwassenen. Doordat we redelijk op tijd klaar waren was er nog de gelegenheid voor de tandartsen om al het aanwezige materiaal opnieuw te ordenen zodat er de rest van de week een snelle doorstart gemaakt kan worden. Kortom, een goed begin van een mooie werkweek!
21 april
Zoals jullie allemaal gezien hebben, is de website vernieuwd en nu helemaal tip top in orde. Wij danken Guido Rietbroek van EMBLA DESIGN voor zijn onverwachte gratis inbreng! hij heeft de site weer up to date gemaakt en enkele verfijningen aangebracht. Guido bedankt!!!!!
 
Ook alle jaarverslagen kunnen gedownload worden op de speciale pagina.
En al gezien dat er schilderijen te koop zijn ten bate van het Goede Doel?
Al met al genoeg redenen om deze website te blijven volgen.
De belangrijkste reden is natuurlijk het vertrek van Andre en zijn club a.s  zaterdag 23 april.
Jullie kunnen hen weer dagelijks bijna 'life 'volgen!
 
7 april 2011
Voor een zeer geinteresseerde groep zes van CBS Het Avonturijn heeft Dentamigos een lezing gegeven over hun werk in Peru, dit in het kader van het project Gezondheidzorg in de Derde wereld uit de leskist van het PAV(Platform Ander Vlaardingen).De kinderen waren erg betrokken en stelden allerlei vragen over de tandheelkunde onder zulke primitieve omstandigheden. Door de vragen en de antwoorden voelden zij zich dicht bij de kinderen in de gebieden rondom Anta. De vingerpoppetjes werden met groot enthousiasme ontvangen.
4 april 2011
Melanie van Vugt zal tot onze grote teleurstelling niet mee kunnen naar Peru. Zij heeft afgelopen week in het ziekenhuis gelegen met darmproblemen. De opreratie is gelukkig goed verlopen, maar het herstel zal te lang duren om de zware reis naar Cusco over drie weken mee te kunnen maken. Melanie, fijn dat je weer uit het ziekenhuis bent.
25 maart 2011
We danken de familie Stolk voor hun wel erg originele bijdrage aan Dentamigos. Zij hebben een boetepot voor onwelvoegelijke geluiden aan tafel. Het geld dat daarin moet worden gestort door vader en kinderen, komt ten goede aan Dentamigos. SUPER!!
Leo Droog heeft voor ons een kist ontworpen, waarmee alle accu's van onze oplaadbare boren in één keer kunnen worden opgeladen. Zo kunnen we nog efficiënter aan de slag. Leo bedankt!
20 maart 2011
De afgelopen tijd zijn er zowel in Peru als hier allerlei nieuwe initiatieven ontplooid. In Vlaardingen heeft de Jan Lighart School een project over onze stichting. Wij zijn het project van het jaar. Zij houden een sponsorloop, geven lessen over ons project en André gaat er een lezing houden. Hermine en Paul gaan in april een lezing houden op OSB Aventurijn voor groep zes. Zoals al eerder is gemeld staan alle materialen en knuffels al klaar voor de reis in april. Het vertrek voor de negende (!) reis is gepland op 23 april a.s.
In Peru zijn onze collegae nu echt los gebarsten met initiatieven: Allereerst is Dentamigos Peru nu officieel een notarieel goedgekeurde stichting in Peru geworden. Daardoor staan zij steviger op de kaart en is hun onderhandelingspositie ten opzichte van overheid en Plan erg versterkt. De contacten met de universiteiten zijn geintensiveerd, er worden nu afspraken gemaakt over de poetsroutine op de school in Zurite. Er worden informatiefolders gemaakt en de docenten en klassenhoofden worden geinstrueerd hoe ze het dagelijkse poetsen moeten begeleiden. Bovendien gaan ze een week voor onze komst de ouders informeren over het poetsen op school en onze gezamenlijke visie.

Kijk ook naar de nieuw toegevoegde foto's van onze reis van oktober op de fotogalerij.