Reis 2010

ZONDAG 19 DECEMBER

De maand december is een maand met sneeuw,warmte en gezelligheid. Een maand, waarin we elkaar verrassen met een cadeautje onder de kerstboom. Ook onder de virtuele kerstboom van Dentamigos troffen we vele geschenken aan van onze gulle donateurs. Bij deze danken we o.a. T. Nieuwland, J.Malegiannakis, St. 't Trekpaert, J. Kloppenburg, M. Kocken, J. Groot, A v.d. Schree, v.d. Houten & Roffel, C. Veldheer, M. Welling, J. Thiers en alle patienten van Andre en Paul, die een borstel hebben gekocht voor het goede doel. Dit jaar was het plan om met een team zowel in het voorjaar als in het najaar naar Peru te gaan. Helaas ging de reis van maart niet door ten gevolge van de aswolk,waardoor er niet gevlogen kon worden. Onze Peruaanse collegae zijn toen alleen naar de afgesproken scholen gegaan en hebben de kinder-gebitten verzorgd. In oktober hebben we naast ons werk op de scholen ook nieuwe contacten gelegd met de Universiteiten in Cusco en plannen gemaakt voor de toekomst. Vanaf het begin van het nieuwe Peruaanse schooljaar in februari zal er op een grote school gestart worden met het dagelijks klassikaal poetsen met fluoride tandpasta. Onze Peruaanse vrienden gaan dit begeleiden. Wij krijgen steeds meer het idee dat wij ons op den duur daar overbodig maken en dat onze vrienden het zonder onze lijfelijke steun goed kunnen organiseren. Nogmaals danken wij U hartelijk dank voor Uw steun en wensen wij U en de uwen pretttige feestdagen en een gezond 2011.

DONDERDAG 28 OKTOBER

Langzamerhand loopt onze reis ten einde. Gisteren hebben we nog overleg gehad met Plan en ons project loopt natuurlijk ook volgend jaar nog door.

Het dorp Zurite is zoals jullie weten zwaar getroffen door allerlei overstromingen en andere ellende. Deze week hebben ze een sportolympiade om in tijden van tegenspoed ook weer eens een gezellige dag te hebben. Omdat Zurite een beetje 'ons dorp' is, we komen er al vanaf het begin, hebben we de kinderen van sportshirtjes voorzien. Een mooi blauw shirt met ons logo erop.

Vandaag nog een laatste gesprek met onze Peruanen, nog even een wandeling door de bergen en morgen om 6.30 weg uit Cusco.

Zaterdag om 15.00 zijn we weer thuis. Zorg voor een lekker zonnetje,dat zijn we deze laatste week gewend....

DINSDAG 26 OKTOBER

Even waren we uit beeld, lekker de bergen in rond Cusco. 22 graden, ja wij wel!Het was goed een weekend bij te komen van alle indrukken en alles weer op een rijtje te zetten. Ik zal jullie niet vervelen met onze prachtige bergtochten. Een ding mag niet onvermeld blijven: Frans en Melanie hebben paard gereden!

Maandagmiddag na onze terugkomst hebben we uitgebreid gesproken met Dentamigos Peru . Zij hebben werkelijk een GEWELDIG plan ontwikkeld. Het idee is dat zij op de scholen waar wij werken gezondheidsteams gaan vormen, bestaande uit een leerling een ouder en een docent. Deze teampjes gaan het poetsen in de klassen organiseren. De leerling wordt door de klasgenoten gekozen voor een heel jaar. In dat kleine team wordt het klassikale poetsen georganiseerd. In elke klas komt zo'n 'alianza" zoals de Peruanen het noemen.

De Peruaanse tandartsen gaan een en ander introduceren en begeleiden en natuurlijk geregeld controleren. Dit is een land vol beloning en straf, dus ook hier wordt een beloning in het vooruitzicht gestelld voor de klas "met de mooiste glimlach". Ook de juf of meester die haar klas het beste begeleidt krijgt een kadootje. Dit hele plan is puur en alleen gericht op preventie van nog meer tandellende. Naast klassikaal poetsen zal ook aandacht besteed worden aan (gezonde) voeding want dat is hier echt niet best: snoep in plaats van eten (is goedkoper) en veel ondervoeding door eenzijdig voedsel (mais en aardappels en aardappelen en mais). Maar de focus ligt op poetsen, poetsen, poetsen. Wij gaan dit geweldige plan natuurlijk ondersteunen. Er is geld nodig voor de aankleding van dit project (bijv een hesje voor de klasseleider, een hoekje voor de tandenborstels in de klas) voor transport, voor extra tandpasta enz. Boris Geanina, Leonor, Elida, Lady en Charles gaan dit met elkaar uitvoeren, en dit alles op vrijwillige basis!! We waren en zijn heel blij met zo'n prachtig plan, beschreven vol SMART doelstellingen, evaluatiemomenten etc. Naast dit gepoets gaan de halfjaarlijkse bezoeken om te repareren wat rot is natuurlijk gewoon door.

Dat was maandag, het verhaal gaat gewoon door....

Dinsdag, vandaag dus hebben we een bezoek gebracht aan de beide tandheelkundige faculteiten die Cusco rijk is. Ook weer een idee van de Peruanen. Dentamigos wil graag met dit nieuwe project medewerking van de universiteit. Het idee is dat 5de jaars tandheeldkundige studenten mee kunnen gaan tijdens de gewone campagnes en de poetsrondes. Zij kunnen zo kennis maken met onze Westerse technieken en materialen en meehelpen met het preventieproject. Veel tandheelkundige studenten komen nooit in de buitengebieden dus er ook nog een sociale doelstelling. Tres pajaros de un tiro, zeggen ze hier. Nevendoel van osn is natuurlijk: hoe meer Peruanen betrokken, des te beter!

Tot onze enorme verbazing waren beide chefs van de uni's erg enthousiast! Ze konden alleen nog maar 'perfecto, perfecto'.. stamelen. Bij een van de universiteiten hebben we zelfs meteen een intentieverklaring opgemaakt en getekend waarin we aangeven dat we gaan werken aan een overeenkomst waarin wij wederzijdse rechten,plichten en taken vastleggen. Al met al enorme stappen voorwaarts, al dient een en ander nog wel uitgevoerd te worden, maar daar hebben we alle vertrouwen in .Dentamigos Peru gaat nu verder praten over de overeenkomst, de praktische zaken enz. Een hoop werk voor hen aan de winkel, maar hoe bijzonder!!

Bijzonder was ook dat Paul en Frans meteen werden uitgenodigd voor een conferentie volgend jaar. Kunnen ze een lezing houden....grappig!

Ons hoofd duizelt een beetje van alle gesprekken. Daarom vanmiddag maar even lekker de toerist uitgehangen en geshopt.

Morgen weer overleg met Plan en met een aantal docenten.

VERVOLG VRIJDAG 22 OKTOBER

Het is nu lekker zaterdag en we maken ons op voor een weekend de stad uit, even de bergen in en bijkomen van alle hektiek.

Maandag keren we weer terug voor allerlei overleg en gezelligheid.

Nog even terug naar vrijdag.

Zurite stond weer opo het programma. Dat is een grote school met veel kinderen. Omdat we s middags een evaluatievergadering hadden, was het zaak flink door te werken . Oef het was soms niet bij te benen. Veel kinderen helpen betekent ook veel vuil materiaal. Dus het snelkookpannetje floot en stoomde als vanouds de hele dag door. Het was soms knokken om een spiegeltje of sonde. Maar we blijven zoveel mogelijk hygienisch werken, dus alles moet toch in de hoge drukpan.Langzamerhand raakten de knuffels op, de laatste kinderen moesten zich 'behelpen'met een pen. Overal zie je kinderen lopen met de knuffels, ze nemen ze zelfs mee het toilet in. In een van de klassen had een jongetje een deken over zijn knuffel gelegd, want 'dan heeft-ie het niet zo koud als ik soms'.

In dit dorp zijn we duidelijk al oude bekenden. De kinderen komen ook vrolijk op ons af. Een klas had zelfs een heel programma met zang en dans voorbereid, heel lief.

Midden op de dag had ik een bijzondere ervaring. Ik stond buiten water te verversen en daar bij de kraan zat ook een groepje vrouwen met kleine kinderen. Een van die vrouwen vroeg: 'wil je mijn kind niet meenemen naar Europa?"Er viel een zware stilte.Ik wiste even niet wat te zeggen en ook de andere vrouwen vielen stil. Na wat gehakkel van mijn kant, zei de vrouw ineens: "nee joh het was maar een grapje".. Het was een apart en verwarrend moment.

In Zurite heeft reisgenoot Robert nog een mooie actie gevoerd. Voor de kinderen die na de overstromingen nog in tenten wonen heeft hij poncho's en laarzen gekocht, zodat ze iets beter voorbereid zijn op de komende regentijd.

Om 14.00 waren we klaar en toen gingen we snel met de bus naar de vergadering in onze vieze,vuile kleren dat dan weer wel.

Het was een prettige vergadering met Plan het Minsterie en wij met zijn allen. Enige dissonant was het Ministerio, Zij verdienen veel geld door ons. Zij kunnen nl onze verrichtingen declareren. Dat is veel geld als je het hebt over 1000 behandelingen! Toch waagden ze het nog te beginnen over een extra impuls door ons. Toedeloe!

En toedeloe vooral door de nogal eisende toon waarop dat plaatsvond.

Dat was een smetje op een verder prima overleg. Plannen smeden voor volgend jaar en verdere toekomstideeen uitwerken doen we volgende week. Dan is er wat meer tijd en zijn wij wat uitgeruster.

De dag was nog niet ten einde, want we gingen heerlijk uiteten met de Peruanen. Een dolle bol weer. WE hebben veel lol en worden echte vrienden, temeer daar een aantal van hen nu Engels aan het leren is. Wie weet komen ze nog wel eens naar NL.

Helaas is Andre vanmorgen vertrokken naar terug naar Nederland.

We gaan nu eerst de materiaalkoffers weer helemaal goed inrichten zodat alles weer klaar staat voor volgend jaar

.En dan lekker relaxen in de bergen en hopen dat het weer wat meewerkt. Volgende week meer nieuws.

VRIJDAG 22 OKTOBER

Na een lange werkdag en een ellenlange vergadering met veel vertaalwerk zijn we nu helemaal bekaf. Na twee wijntjes zit een consistent verslag er niet meer in. Dat volgt morgen. Maar... wij zijn nu ook te volgen op www.twitter.com/dentamigos

Slaap lekker!

DONDERDAG 21 OKTOBER

Goedemorgen allemaal! Hierbij weer een verslag van een wonderbaarlijke dag. Ons kamp hebben we voor 2 dagen opgeslagen in Zurite, het dorp waar in januari zulke vreselijke overstromingen hebben plaatsgevonden. Het is triest om te merken, dat nog vele mensen in tenten wonen hoog op de berg met hele basale voorzieningen. Er is een gaarkeuken in het dorp, maar als het erg regent (en dat doet het vandaag) kunnen de mensen de berg via al die modderige paden niet afkomen. Er is amper hulp van de eigen regering. Buitenlandse

organisaties hebben tenten neergezet en een gaarkeuken ingericht, maar de meeste hulp is nu weer verdwenen en de regentijd komt er aan, nu al 6 weken eerder dan normaal. De mensen zijn vrij radeloos.

Ondanks deze ellende zijn we gewoon aan het werk gegaan en hebben we toch wat glimlachjes tevoorschijn weten te toveren. Bij de ouders.omdat er mensen zijn die al zij het dan 'maar 'tandheelkundig naar hen omkijken. Voor de kinderen hadden we vandaag een aparte verrassing in petto. Roberto Leon uit Lima heeft zich bij ons gevoegd als proef om dmv spel de kinderen een en ander te leren over mondgezondheid, Hij had leuke interactieve spelletjes bedacht waarbij de Goede Kies natuurlijk het Snoepgoed overwon. Het was heerlijk om te zien hoe deze kinderen met amper schoenen aan hun voeten helemaal opfleurden dor dat spontane spel.

Omdat veel kinderen nogal getraumatiseerd zijn door de gebeurtenissen van de afgelopen tijd hebben we ons bij de kleintjes beperkt tot poetsinstructie en fluor. Onze Peruaanse vrienden hebben dat heel leuk aangepakt. Eerst in een kringetjes poetsinstructie, daarna individueel. Ze lieten de kinderen kennis maken met spiegel en sonde en daarna was het een koud kunstje hen op de tafel te krijgen met natuurlijk weer een knuffel als beloning.

Maar het blijft wel wringen dat je zo weinig kunt doen, zeker als je ziet dat in Lima allerlei geldverslindende projecten worden aangelegd op overheidskosten (een golfbaan in de woestijn) en dat hier de armoede zo schrijnend is en dat niemand zich daarover lijkt te bekommeren. Gelukkig hebben wij vorig jaar een enorme donatie gehad, we gaan volgende week eens overleggen aan wat en hoe we dit geld het beste kunnen besteden. En natuurlijk wie ons daarbij gaat helpen, want zomaar geld geven lijkt ons niet zo zinvol.

Het was kortom een dag met een lach en een traan.

Even een vrolijk eind van dit verhaal: Andre is vandaag jarig en dat hebben we natuurlijk uitgebreid gevierd, Het is een gezellig clubje zo met elkaar.